
ดีจัยเมิกกกก
ในที่สุดวันนี้ก้อมาถึง
วันที่ได้เจอกับ"เพื่อน"
ที่ชั้นรัก รักมากก มากกเกินกว่าเพื่อน
เหอๆๆโชคดีที่มันไม่เคยเข้ามาในไดเรา
ก้อเรยเขียนได้เต็มที่

เอาล่ะ!!!
พวกเราก้อนัดกัลไปเจอที่โรบินสัน ศรีราชา
ชั้นเปนคนนัดมันมันมาอ่ะ แต่ดันมาสายย
ทั้งที่ร้านชั้นอยู่ใกล้แค่นั้น แต่มันอยู่ตั้งไกล
ชั้นเลทไปตั้งครึ่งชั่วโมงแน่ะ
หึหึ^^มันมาถึงเร็วต่างหาก ชั้นไม่ได้มาช้าซะหน่อย
มาถึงก้อม่ายรุจาทามรายกัล
หนังก้อม่ายมีเรื่องรัยดู อยากดูลองของ แต่ที่โรฯยังไม่เข้าอ่า-*-
เดินไปเดินมารอบห้าง ไปกินเยนตาโฟเครื่องทรง
ลืมไปว่ามันกินเผ็ดไม่ได้อ่า ก้อเรยสั่งเยนตาโฟรสเจ็บหั้ยกินง่ะ
ฮ่าฮ่า 55+ มันกินน้ามหมดไปสองขวดเรย อิอิ
เสดแร่ะก้อเดินขึ้น-ลง ไปดูหนังสือ
ดูแร่ะเคียดด เรยลากมันไปร้องโอเกะ เงิ่มม
เราร้อง มันหลับ หึ!!น่าดีจัยมะล่ะ
ซักพักก้อชวนมันลุกขึ้นมาจ๊ากกซักสองสามเพง

เหออ เจบคอ
ร้องไปประมานสิบเพง ก้ออกมาไปดูรองเท้า
กะลังมีฟามสุขอยู่ดีๆ
พ่อโทมาตามซะงั้น เฮ้ออ!!!พ่อง่า
พ่อก้อไปส่งมันที่บ้าน แร่ะเราก้อกลับ
เรื่องของเราคงเปนได้แค่เพื่อน ใช่มั้ย??
แฟนแกออกจะสวย น่ารัก ขาว นิสัยดี มีสเน่ห์
เค้ามันก้อแค่...ตัวอะรัยซักอย่าง
เปนได้แค่........เพื่อน........
(เพิ่ลเรามานเปนทอมอ่านะ แต่หน้าตาไม่ได้ดีอารายเรย หน้าตาขี้เหร่ แต่นิสัยมันทามเอาเราตัดจัยไม่ได้มาสี่ปีแร่ะ)