รักเทอมากขึ้นทุกวัน ความผูกพันร้อยเท่าพันทวี!!

สุดที่รัก  รักที่สุด    รักคุนมาก  ๆ ๆ ๆๆ  นะ

อย่าทามตัวน่ารักได้ม๊าย ย ย???  ขี้เกียจหึงโว๊ยย ยย !!

บรรยากาศดีมากๆๆๆๆๆ ๆๆๆ>.<

พยูนมาเกยตื้นอารายตงนี้ๆๆ  อ้วนมากมาย ยย ยยยย

แอ๊บ บ  แล แรสๆ ๆๆ  เอิ๊กก

ตะวันลับไปแร้ว ววว ว

กินอิ่ม ม ม ม

ลอยชายบนเปล ล ล

ยิ้มมปากจะฉีก ก ก ถึงขั้วโลกกกก

ลอย ย ย ยย  ไปหาเทออ อ อ

แรสส  พอมะ??

สองนิ้ว ว ว  ฟอเอเว่อ อ อ

...................................................................................................

กลับไปนอนในบังกะโลๆ ๆๆ ๆ(แพงชิบบ บ )

ZZzzzZzZZZZZzzzZZzzZZZzzzzZZZZzzzZZZ

คนนี้ชั้น  "รัก ก"   คำๆนี้  ชั้นไม่เคยพูดมันง่ายๆ ๆ

แต่สำหรับคนๆ  ๆนี้  ชั้นพูดมันอย่างง่ายดาย แร่ะมั่นจัย ย

"เพนกวิ้น"!!!  คนอาราย  ชื่อเพนกวิ้น น  ^^"

แค่ชื่อก้อน่ารักแร้ว ว  

พี่ไม่เคยลุกขึ้นมาทำความสะอาดห้องอันสกปรก(สุดด ๆ )

แต่กวิ้นทำหั้ยพี่อยากลุกขึ้นมาทำความสะอาดมัน เพาะกวิ้นเปนภูมิแพ้

พี่ไม่เคยปอกแอปเปิ้ลเปนเรย ย

แต่พี่ก้อพยายามที่จะปอกมันหั้ยได้

เพาะว่ากวิ้น ชอบกินแอปเปิ้ลปอกเปลือก

แค่กวิ้นบอกว่ากวิ้นต้องการอาราย ถ้าพี่หาหั้ยได้ พี่ก้อจะหาหั้ยเด๋วนั้นเรย ยย

ไม่เคยรู้สึกอยากดูแลครัยขนาดนี้  แค่พี่เหนหน้ากวิ้น  พี่ก้อมีความสุขทั้งวันแร้ว

พี่ไม่เคยพูดจาเพราะ ๆ ๆ แต่กวิ้นก้อทำหั้ยพี่พูดจาน่าฟังขึ้น

ที่กวิ้นบอกว่า พี่ดีอ่า  เพาะว่ากวิ้นทามหั้ยพี่เปนคนดีขึ้น

จากที่พี่เปนคนไม่ค่อยยิ้มม กวิ้นก้อทำหั้ยพี่ยิ้มบ่อยขึ้น น

ทุกอย่างๆ  ๆ เมื่อกวิ้นเข้ามา ก้อทามหั้ยอารายหลาย ๆ ๆอย่างของพี่ดีขึ้น

.................................................................................................................

พี่  รัก  เพนกวิ้น นนนน นน!!

(**~ถึงพี่จามองครัยบ้างในบางครั้ง ง แต่พี่ก้อรักแค่กวิ้นคนเดวว  พี่สันยา)

ขณะที่เรากะลังนั่งรถกลับบ้านอยู่บนทางด่วนบูรพาวิถี

ก้อเหนกลุ่มควันขนาดใหญ่ โขมงอยู่เต็มไปหมด

เสียงดัง"ตู๊ม ม ม!!"พร้อมกับแผ่นดินสะเทือนเล็กๆ

ทำเอาคนที่ขับรถอยู่บนทางด่วนจอดรถดู

และเราก้อนำภาพที่เก็บได้มาหั้ยดูกัน

น่ากลัวมาก ก !!

รู้สึกว่าตอนที่เราผ่านไปอ่ะ ไหม้โรงงานแรกหมดแร้วว

คิดดูสิ  ควันขนาดนี้

เพิ่มก๊าซเรือนกระจกมหาศาลแค่ไหน?

แต่สงสานเจ้าของโรงงานงิ

สงสานคนที่ทามงานในนั้นด้ว ย ย

ฟามจิงไปดูมาตั้งแต่วันเสาแร่ะ

แต่เพิ่งมาอัพ

เราว่ามันไม่น่ากัวง่า

แลแปก ก ๆๆๆ  แถมตลกอีกต่างหาก

ผีไม่น่ากัวเรย  แลใช้คอมมากไป

แต่ชอบเรื่องที่สี่นะ"เที่ยวบิน224"

ชอบพลอย เฌอมาลย์ มาก ก ก ๆๆ

ตีบทแตกโคด ตอนตายโคดน่ากัวเรย

เสดแร่ะก้อลงมากินไอติมม ม มๆๆ  แพ๊งแพง

สู้ไอติมกะทิอันละ10บาทบ้านชั้นมิได้ๆๆๆ

สุดท้ายนี้

มีความในอยากบอก

"ขี้เกียจอัพได ๆๆ ๆ ๆ ๆ !!!!!!!"

ช่วงนี้เบื่อๆๆ

ม่ายค่อยได้ทามราย

เอาแต่กินกับนอน จาอ้วนตายแร้นน น

งิงิ  **ความรักเนี่ย มันจะเกิดเมื่อไหร่ ที่ไหนกะคัยก้อด้ายชิมิ  ไม่มีกำหนดตายตัว**

ม่ายมีรัย  หารูปอัพ

ทนๆดูไปเหอะรูปอ่า  หน้าตาม่ายดีแต่มีเวลาหั้ยนะค๊าฟฟ>o<

มีครัยอยากเปนหมีมั๊ย ย ย??

แระรุปสุดท้า ย ยยย

ขอแอ๊บแบ๊วนิดส์นึงงดิ๊^___^"

ในที่สุดวันนี้ก้อมาถึง

วันที่ได้เจอกับ"เพื่อน"

ที่ชั้นรัก  รักมากก  มากกเกินกว่าเพื่อน

เหอๆๆโชคดีที่มันไม่เคยเข้ามาในไดเรา

ก้อเรยเขียนได้เต็มที่

เอาล่ะ!!!

พวกเราก้อนัดกัลไปเจอที่โรบินสัน ศรีราชา

ชั้นเปนคนนัดมันมันมาอ่ะ แต่ดันมาสายย

ทั้งที่ร้านชั้นอยู่ใกล้แค่นั้น แต่มันอยู่ตั้งไกล

ชั้นเลทไปตั้งครึ่งชั่วโมงแน่ะ

หึหึ^^มันมาถึงเร็วต่างหาก ชั้นไม่ได้มาช้าซะหน่อย

มาถึงก้อม่ายรุจาทามรายกัล

หนังก้อม่ายมีเรื่องรัยดู อยากดูลองของ แต่ที่โรฯยังไม่เข้าอ่า-*-

เดินไปเดินมารอบห้าง ไปกินเยนตาโฟเครื่องทรง

ลืมไปว่ามันกินเผ็ดไม่ได้อ่า ก้อเรยสั่งเยนตาโฟรสเจ็บหั้ยกินง่ะ

ฮ่าฮ่า 55+ มันกินน้ามหมดไปสองขวดเรย อิอิ

เสดแร่ะก้อเดินขึ้น-ลง ไปดูหนังสือ

ดูแร่ะเคียดด เรยลากมันไปร้องโอเกะ เงิ่มม

เราร้อง มันหลับ หึ!!น่าดีจัยมะล่ะ

ซักพักก้อชวนมันลุกขึ้นมาจ๊ากกซักสองสามเพง

เหออ  เจบคอ

ร้องไปประมานสิบเพง ก้ออกมาไปดูรองเท้า

กะลังมีฟามสุขอยู่ดีๆ

พ่อโทมาตามซะงั้น  เฮ้ออ!!!พ่อง่า

พ่อก้อไปส่งมันที่บ้าน แร่ะเราก้อกลับ

เรื่องของเราคงเปนได้แค่เพื่อน ใช่มั้ย??

แฟนแกออกจะสวย น่ารัก ขาว นิสัยดี มีสเน่ห์

เค้ามันก้อแค่...ตัวอะรัยซักอย่าง

เปนได้แค่........เพื่อน........

(เพิ่ลเรามานเปนทอมอ่านะ แต่หน้าตาไม่ได้ดีอารายเรย หน้าตาขี้เหร่ แต่นิสัยมันทามเอาเราตัดจัยไม่ได้มาสี่ปีแร่ะ)

ฮัลลโหลวววว!!!!!~ดรีมเวิล์ดๆๆๆๆ

อ๊ากกกปวดเฮดดจะอาเจียนแบบสุดๆๆ

เหออ  แบบว่า  สกายโคสเตอร์ 6 รอบ

เฮอริเคน 5 รอบ   ตะลุยอวกาศ 2 รอบอ่า

อยากจะบอกว่าคนน้อยผีหลอกมากๆๆๆๆๆ

น้อยแบบ ขึ้นไปได้เล่นเลยไม่ต้องต่อคิว

เงิ่มม  แต่ข่าววร้ายของช้านน  ก็คือ ตังค์หายไปประมาณ 500 กว่าๆๆ

อยากจะร้องไห้เป็นภาษาบาลีสันสกฤต เหอๆๆ

เศร้าได้แปปเดียวก็เล่นต่ออย่าง'หนุกหนาน

เพราะว่าใช้วีซ่าดรีมเวิล์ดก็เลยเล่นไม่อั้น

เอาให้คุ้มไปเลยไหนๆก็ไหนๆแล้วเล่นจน 5 โมงเย็น

แล้วก็ลัลล้ากลับบ้าน  ~~~  ง่วงนอนโคดดด ZzzZ

การรอคอยย

ที่แสนทรมานน

เบื่อๆๆที่รอคอยคนที่ไม่เคยหันมามองเรา

รึเพราะว่าเรา ใกล้ตาเกินไป

เรยม่ายเคยเห็นช้านในสายตา

ใช่สิ!!  ในสายตาแกเราก้อเปนได้แค่เพื่อนคนนึง

แค่เพื่อนสนิท  แค่นั้น

แต่รู้มั้ย  กับเรามันไม่ใช่

เค้ารักกแกมานานมากแร้ว แต่แกไม่เคยมองเห็นมัน

ไม่เปนรัย  ยังงัยชั้นก้อจะรอ

ทั้งๆๆที่ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นเมื่อไหร่

วันที่เทอ...หันมามองคนใกล้ตัวหยั่งชั้น

ในวันนี้ชั้นทัมได้แค่ ... คิดถึง ...คิดถึง

และความคิดถึงของชั้นจะไม่มีวันสิ้นสุด..........